Wyrok WSA
z dnia 18 lipca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 485/07
1) Do obliczenia dyskonta, zgodnie z
art. 5a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu z
2005r, za cenę zakupu papieru wartościowego należało przyjąć cenę, którą
zapłacono za papier wartościowy przy transakcji zakupu bezpośrednio
poprzedzającej wykup tego papieru przez emitenta. Okoliczność, że transakcji
zakupu dokonał inny podmiot, niż ten który zbył papier wartościowy jest bez
znaczenia.
2) Przyjęcie przez organy podatkowe fikcji prawnej, iż spadkobierczyni nabywając
obligacje tytułem dziedziczenia, zakupiła je za "0" zł jest
nieprawidłowe. Wyrok
niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 28 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 345/07
Rozpoznając wniosek o udzielenie ulgi
organ obowiązany jest nie tylko do ustalania, czy zachodzą przesłanki
wymienione w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, lecz także do wyważenia
interesu społecznego z indywidualnym
interesem strony. Jeśli nawet istnieje sytuacja wskazująca na ważny interes
podatnika uzasadniający zaniechanie poboru podatku, to organ może, ale nie
musi wyrazić na to zgodę. Natomiast sąd administracyjny bada jedynie zgodność
z prawem, a nie wnika w celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia sprawy w
niej zawartego. Wyrok
niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 21 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 285/07
1) Pozorność umowy nie oznacza, iż
jest to umowa sfałszowana. Fałsz dowodu powinien być stwierdzony orzeczeniem
sądu lub innego organu, przez co należy rozumieć sentencję, a nie
uzasadnienie zawierające motywy, które warunkowały takie a nie inne
rozstrzygnięcie.
2) W postępowaniu prowadzonym w trybie art. 240 Ordynacji podatkowej organ bada
czy zachodzi jedna ze wskazanych przesłanek, jednak nie prowadzi nowego postępowania
wyjaśniającego okoliczności faktyczne danej sprawy. Natomiast odmienna ocena
dowodów w uzasadnieniu wyroku karnego, nie oznacza, że zachodzi przesłanka z
art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji. Wyrok
niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 18 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 545/07
1) Jeśli dany weksel sam z siebie nie
przedstawiał w chwili wystawienia żadnej określonej wartości i nie mógł
znaleźć się w obrocie poza wystawcą a remitentem, a ten ostatni miał prawo
wypełnić weksel tylko do wysokości kwoty zadłużenia, to uznać można, że
weksel ten miał wyłącznie funkcję gwarancyjną wobec udzielonej pożyczki.
2) W wyniku zapłaty podatku wygasa zobowiązanie i termin przedawnienia już
nie biegnie. Skutkiem tego organ odwoławczy w czasie praktycznie
nieograniczonym może wydać jedną z decyzji wymienionych w art. 233 § 1 i §
2 Ordynacji podatkowej. Wyrok
niepublikowany