Wyrok WSA
z dnia 28 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Go 104/08
1. Podatnik dokonując odpisów
amortyzacyjnych od inwestycji w obcych środkach trwałych niewpisanych do
ewidencji środków trwałych narusza przepisy art. 22a-22o Ustawy o podatku
dochodowym od osób fizycznych.
2. Podmiot fikcyjny w obrocie to nie tylko podmiot faktycznie nieistniejący,
lecz także podmiot formalnie zarejestrowany w oparciu o nieprawdziwe lub nieścisłe
i nieaktualne dane, który nie składa właściwych deklaracji podatkowych i nie
wykazuje podatku wynikającego z wystawionych faktur oraz nie płaci podatku.
Faktury wystawione przez tego rodzaju podmiot nie być uznane za prawidłowe.
Nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków dokumentowanych
fakturami wystawionymi przez takie podmioty.
3. Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków nie
domniemywa się - konieczne jest wykazanie faktycznego ich poniesienia.
Wyeliminowanie określonych i konkretnych wydatków przez wykazanie, że nie
zostały one w rzeczywistości poniesione, nie oznacza obowiązku organu
podatkowego ustalenia za stronę wysokości kosztów w miejsce wyeliminowanych.
Wyrok niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 4 stycznia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1887/07
Na gruncie polskiego prawa nie dokonano
prawidłowej implementacji treści art. 22 ust. 2 lit. a) Dyrektywy 92/12/EWG. Z
tego względu terminowość złożenia wniosku o zwrot akcyzy zapłaconej w
kraju od wyrobów akcyzowych należało oceniać wyłącznie na podstawie
przepisów art. 60 Ustawy o podatku akcyzowym. Przepis ten nie zawiera regulacji
określającej termin do złożenia przedmiotowego wniosku, a zatem należało
uznać, że w niniejszej sprawie Skarżąca wniosek ten złożyła bez
uchybienia terminowi. Wyrok
niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 12 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Ke 6/08
Rozstrzygnięcie administracyjnej
sprawy podatkowej powinno nastąpić w formie decyzji. Za tą formą przy
rozstrzyganiu co do istoty sprawy przemawia art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej.
Wyrok niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 4 marca 2008 r. sygn. akt II FSK 26/07
1. Do czynności procesowych dokonanych
po wejściu w życie nowego prawa należy stosować jego przepisy, choćby
dotyczyły one praw, których zakres - ze względu na czas powstania - określają
przepisy poprzednio obowiązujące. Odpowiada to klasycznej regule: tempus regit
actum.
2. Skoro podatnik nabył środki trwałe, to zastosowanie znajdował art. 23
ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z
którym (w brzmieniu obowiązującym w 2000 r.) nie uważa się za koszty
uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również
wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.
Wydatki strony nie zaliczały się więc do wymienionych w art. 23 ust. 1 pkt 2
ww. ustawy. Wyrok
niepublikowany