Wyrok WSA
z dnia 12 marca 2008r. sygn. akt I SA/Bd 25/08
1. Tylko prawidłowo ustalony roczny
limit w odniesieniu do zbytych użytków rolnych, wykorzystanych przez
poprzedniego posiadacza może być podstawą odmowy zwrotu podatku akcyzowego
dla kolejnego producenta rolnego władającego gruntem. Wydana w tym zakresie
decyzja powinna zawierać nie tylko wszystkie składniki określone w art. 107
§ 1 Kpa ale również (...) limit ustalony w sposób określony w ustawie, kwotę
zwrotu podatku oraz część limitu pozostałą do wykorzystania. Nie jest
wystarczające zamieszczenie tych elementów w uzasadnieniu. Należy przyjąć,
że decyzja, która nie zawiera wszystkich elementów jest decyzją wadliwą.
2. Postępowanie prowadzone w trybie ustawy z dnia 10 marca 2006r. o zwrocie
podatku akcyzowego zawartego w cenie oleju napędowego wykorzystywanego do
produkcji rolnej (Dz. U. Nr 52, poz. 379) jest postępowaniem administracyjnym
toczącym się według reguł Kpa. Obowiązuje w nim zatem zasada praworządności
(art. 7), której uszczegółowieniem jest norma art. 77 § 1 Kpa zawierająca
zobowiązanie do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału
dowodowego. Wyrok
niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 26 lutego 2008r. sygn. akt I SA/Bd 5/08
1. Zasadą jest, że przedmiotem opinii
biegłego mogą być tylko okoliczności dotyczące stanu faktycznego, a nie
jego ocena prawna.
2. Ocena wartości dowodowej opinii, jej wiarygodności i przydatności dla
rozstrzygnięcia sprawy należy do obowiązków organu, to bowiem organ
podatkowy ostatecznie rozstrzyga sprawę. Organ podatkowy nie może
bezkrytycznie przyjmować konkluzji zawartych w opiniach biegłych, ponieważ w
takim przypadku biegli zamiast organu sprawują faktycznie władztwo podatkowe w
sprawach wymagających wiedzy specjalistycznej. Wyrok
niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 5 marca 2008r. sygn. akt I SA/Bd 4/08
1. Art.199a §3 Ordynacji podatkowej
nie można interpretować w taki sposób, że w każdym przypadku, gdy podatnik
wskaże, iż otrzymał środki pieniężne na podstawie umowy, a organ podatkowy
to zaneguje, istnieje obowiązek zwrócenia się do sądu powszechnego. Jeżeli
zostanie wykazana znaczna dysproporcja między poniesionymi wydatkami a
zgromadzonym w danym roku mieniem, strona w celu uniknięcia podatku może
przytaczać różne okoliczności dla siebie korzystne, aczkolwiek nie znajdujące
potwierdzenia w rzeczywistości. Obowiązek wystąpienia do sądu powszechnego
powstaje dopiero wówczas, gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy
pozostawia obiektywne wątpliwości co do istnienia lub nieistnienia stosunku
prawnego lub prawa.
2. Instytucja sądowego ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego
lub prawa z powództwa organu podatkowego służy wyłącznie prawidłowemu
ustaleniu zdarzeń cywilnoprawnych i jest konsekwencją włączenia tych zdarzeń
do podatkowego stanu faktycznego. Wyrok
niepublikowany
Wyrok WSA
z dnia 11 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 29/08
1. Księgi podatkowe uważa się za
rzetelne, jeżeli dokonywane w nich zapisy odzwierciedlają stan faktyczny, co
oznacza, że każda sprzeczność ze stanem rzeczywistym, bez względu na zamiar
podatnika, bądź stopień jego winy świadczy o nierzetelności księgi.
2. W przypadku działalności handlowej detalicznej nierzetelność księgi może
być wykazana nie tylko stwierdzeniem faktu niezaewidencjonowania określonych
dowodów zakupu, czy sprzedaży, ale także analizą danych wynikających z ksiąg
i dowodów źródłowych. Wyrok
niepublikowany