Uwzględniając wykładnię przepisów wspólnotowych zaprezentowaną przez Trybunał Sprawiedliwości w Luksemburgu w wyroku z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-414/07 Magoora sp. z o.o. v. Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie, należy uznać, że nieskuteczne było rozszerzenie w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ograniczeń w odliczaniu VAT-u od nabywanego paliwa czy płaconych rat leasingowych w stosunku do ograniczeń wynikających z poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a zatem należy stosować tylko ograniczenia wynikające z poprzednio obowiązującej ustawy.

Przepis art.7 ust.1 Dyrektywy 69/335 w brzmieniu wynikającym z dyrektywy 85/303 musi być interpretowany w ten sposób, że przewidziane w nim obowiązkowe zwolnienie dotyczy tych wszystkich czynności objętych zastosowaniem tej dyrektywy, które w dniu 1 lipca 1984r. były w danym państwie członkowskim zwolnione od podatku kapitałowego lub które były opodatkowane tym podatkiem według stawki obniżonej wynoszącej 0,50% lub niższej. A zatem dla ustalenia, czy umowa spółki powinna być zwolniona z podatku kapitałowego konieczne jest odwołanie się do przepisów krajowych, które obowiązywały w dniu 1 lipca 1984r. W dacie tej w Polsce funkcję podatku kapitałowego pełniła opłata skarbowa, a kwestię jej pobierania regulowała ustawa z dnia 19 grudnia 1975r. o opłacie skarbowej.

Określenie wartości rynkowej nieruchomości dla potrzeb postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych powinno nastąpić w drodze opinii uprawnionego rzeczoznawcy majątkowego.

O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występują w nich te same podmioty i dotyczą tego samego przedmiotu, przy czym sam przedmiot sprawy obejmuje podstawę prawną i faktyczną w granicach wyznaczonych postanowieniem o wszczęciu postępowania podatkowego, a w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek - w granicach wyznaczonych żądaniem strony.