Możliwość skorzystania ze zwolnienia z VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 oraz zał. nr 4 do ustawy o VAT, jest wyłączona w przypadku dokonywania usług faktoringowych. Ich istotą jest %u201Ewyręczanie%u201D klienta z czynności zmierzających do odzyskania długu.

Na gruncie obowiązujących w Polsce przepisów należy zauważyć, że faktoring należy do tzw. umów nienazwanych. Co do zasady faktor trudniący się zawodowo tego typu działalnością nabywa wierzytelności przysługujące przedsiębiorcy z tytułu dokonania sprzedaży lub wykonania usług. Ogólnie ujmując, nabywając wierzytelności faktor zobowiązuje się do świadczenia na rzecz faktoranta różnorodnych czynności, które przykładowo mogą obejmować: przejmowanie ryzyka wypłacalności dłużników (przy faktoringu właściwym), windykację należności, finansowanie przez dyskonto, udzielanie pożyczek itp.