Kliknij aby powiększyć

Wyroki WSA i NSA:

Wyrok WSA
z dnia 9 września 2008 r.
sygn. akt I SA/Wr 201/08
1. Dodatkowe zobowiązanie podatkowe określone w art. 27 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm.), nie jest podatkiem w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), a sankcją administracyjną będącą karą wymierzoną podatnikowi za delikt administracyjny polegający na złożeniu organowi podatkowemu nierzetelnej deklaracji w podatku od towarów i usług za dany okres rozliczeniowy.
2. Tym samym niezapłacenie sankcji administracyjnej jakim jest "dodatkowe zobowiązanie podatkowe" w terminie nie jest zaległością podatkową w rozumieniu art. 51 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), a co za tym idzie nie może być na podstawie art. 107 § 1 i nast. tej ustawy przedmiotem przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie.

Wyrok niepublikowany

 

Wyrok NSA
z dnia 22 sierpnia 2008 r.
sygn. akt II FSK 981/08
Spółka komandytowa dokonująca przelewu środków pieniężnych z należącego do niej rachunku bankowego jako zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wspólnika tejże spółki, bez uprzedniego powierzenia jej tych środków, nie może być uznana za "posłańca podatnika". W takiej sytuacji de facto nie dochodzi do zapłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych tegoż wspólnika spółki, a tym samym nie następuje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego tegoż podmiotu, stosownie do treści przepisów art. 59 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2005 r.

Wyrok niepublikowany

 

Wyrok NSA
z dnia 20 sierpnia 2008 r.
sygn. akt I FSK 969/07
Na gruncie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) należy przyjąć, iż półroczny okres używania, o którym mowa w art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), pozwalający uznać dany towar za używany, może zacząć swój bieg dopiero w momencie nabycia takiego towaru przez podatnika, w którym to momencie podatnik ten miał prawo do realizacji częściowego jedynie odliczenia podatku naliczonego, w oparciu o art. 86 ust. 3 i 5 ustawy o podatku od towarów i usług, o czym stanowi wskazany przepis rozporządzenia. Nie ma natomiast podstaw do uwzględniania okresu sprzed nabycia towaru, w którym późniejszy nabywca tego towaru korzystał z niego na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Wyrok niepublikowany

 

Wyrok NSA
z dnia 14 sierpnia 2008 r.
sygn. akt II FSK 1444/07
Zarówno definicja działalności gospodarczej powołana w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 5 a pkt 6 u.p.d.o.f.), jak i definicja działalności gospodarczej zawarta w art. 3 pkt 9 Ordynacji podatkowej nie odwołują się do przedmiotu działalności, ujawnionego w stosownych rejestrach i ewidencjach (a nawet do faktu rejestracji tej działalności) ograniczając się do wskazania cech działań, składających się na to pojęcie. Nie odróżniają też głównego i obocznego nurtu tej działalności jako kryterium zaliczenia przychodu do tego źródła.

Wyrok niepublikowany

 

 Więcej informacji tutaj