Wyrok
WSA
z dnia 9 września 2008 r. sygn. akt I SA/Wr 201/08
1.
Dodatkowe zobowiązanie podatkowe określone w
art. 27 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993
r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku
akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 ze zm.), nie jest
podatkiem w rozumieniu art. 6 ustawy z dnia 29
sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr
137, poz. 926 ze zm.), a sankcją administracyjną
będącą karą wymierzoną podatnikowi za delikt
administracyjny polegający na złożeniu organowi
podatkowemu nierzetelnej deklaracji w podatku od
towarów i usług za dany okres rozliczeniowy.
2. Tym samym niezapłacenie sankcji
administracyjnej jakim jest "dodatkowe zobowiązanie
podatkowe" w terminie nie jest zaległością
podatkową w rozumieniu art. 51 § 1 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr
137, poz. 926 ze zm.), a co za tym idzie nie może
być na podstawie art. 107 § 1 i nast. tej ustawy
przedmiotem przeniesienia odpowiedzialności na
osoby trzecie.
Wyrok
niepublikowany
Wyrok
NSA
z dnia 22 sierpnia 2008 r. sygn. akt II FSK 981/08
Spółka
komandytowa dokonująca przelewu środków pieniężnych
z należącego do niej rachunku bankowego jako
zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych
wspólnika tejże spółki, bez uprzedniego
powierzenia jej tych środków, nie może być
uznana za "posłańca podatnika". W
takiej sytuacji de facto nie dochodzi do zapłaty
zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych
tegoż wspólnika spółki, a tym samym nie następuje
wygaśnięcie zobowiązania podatkowego tegoż
podmiotu, stosownie do treści przepisów art. 59
§ 1 pkt 1 w zw. z art. 60 § 1 pkt 2 ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
(Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu
obowiązującym w 2005 r.
Wyrok
niepublikowany
Wyrok
NSA
z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt I FSK 969/07
Na
gruncie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra
Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie
wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku
od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze
zm.) należy przyjąć, iż półroczny okres używania,
o którym mowa w art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy z
dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
(Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), pozwalający uznać
dany towar za używany, może zacząć swój bieg
dopiero w momencie nabycia takiego towaru przez
podatnika, w którym to momencie podatnik ten miał
prawo do realizacji częściowego jedynie
odliczenia podatku naliczonego, w oparciu o art.
86 ust. 3 i 5 ustawy o podatku od towarów i usług,
o czym stanowi wskazany przepis rozporządzenia.
Nie ma natomiast podstaw do uwzględniania okresu
sprzed nabycia towaru, w którym późniejszy
nabywca tego towaru korzystał z niego na
podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy
o podobnym charakterze.
Wyrok
niepublikowany
Wyrok
NSA
z dnia 14 sierpnia 2008 r. sygn. akt II FSK 1444/07
Zarówno
definicja działalności gospodarczej powołana w
ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych
(art. 5 a pkt 6 u.p.d.o.f.), jak i definicja działalności
gospodarczej zawarta w art. 3 pkt 9 Ordynacji
podatkowej nie odwołują się do przedmiotu działalności,
ujawnionego w stosownych rejestrach i ewidencjach
(a nawet do faktu rejestracji tej działalności)
ograniczając się do wskazania cech działań, składających
się na to pojęcie. Nie odróżniają też głównego
i obocznego nurtu tej działalności jako
kryterium zaliczenia przychodu do tego źródła.